Verkenningstocht aardgasloos wonen

Home Verkenningstocht aardgasloos wonen
Workshop DDD SodB 016 bij

Mama mag het licht uit?

No Comments

De derde week van september 2015 stond op de basisschool van mijn dochter in het teken van ‘Energie’. Als lid van het duurzaamheidsteam was ik een van de aanstichters van deze duurzaamheidsweek. En het was een groot succes. Vraag kinderen hoe we beter voor de aarde kunnen zorgen en je wordt overspoeld met goede ideeën.

Op maandagochtend werd de week geopend met een massale dans op het schoolplein: alle kinderen dansten op het liedje ‘Energie’ van Kinderen voor Kinderen. Daarna werd in alle klassen een les gegeven over energie en hoe je daar duurzamer mee om kunt gaan. We gebruikten prachtig lesmateriaal van het IVN. Op dinsdag werden in de klassen proefjes uitgevoerd en ontdekten kinderen hoe je zelf energie kunt maken. Op donderdag hield iedere klas een energiequiz. En op vrijdag werden per klas twee Duurzame Denkers en Doeners gekozen. Natuurlijk werd de week afgesloten met een herhaling van de openingsdans.

Maar ook thuis werden we aan het werk gezet. De hele week hield mijn dochter van acht de meterstanden bij. Haar juf had namelijk de uitdaging meegegeven om in de duurzaamheidsweek zo min mogelijk energie te verbruiken. Nou, dat hebben we geweten! Het is maar goed dat mijn dochter af en toe naar school moest. Anders had ik die week niet kunnen werken. We ontbeten bij kaarslicht (is dat wel duurzaam?). We gebruikten ons servies minstens twee keer. We douchten alleen na het sporten. We keken geen televisie en ook de computers bleven (als mijn dochter thuis was) uit. Bij het slapen gaan kreeg ik steevast de vraag ‘mama, mag het licht uit?’ Tja, zo’n wedstrijd wil je natuurlijk winnen.

Gelukkig scheen die week de zon. De kachel kon dus uit blijven. Bovendien zijn wij in het bezit van acht zonnepanelen. De opbrengst van die panelen kon mijn dochter mooi van ons energieverbruik aftrekken. Aan het eind van de week kregen mijn man en ik een dikke pluim van haar. Maar niet in ieder gezin bleek de bespaaractie een succes te zijn geweest. Ver na de duurzaamheidsweek werd ik nog aangesproken door ouders. In sommige gezinnen waren kinderen zo fanatiek geweest, dat er zelfs ruzie was ontstaan; oudere broers en zussen konden in het donker hun huiswerk niet maken. Zij kregen het met hun jongere broertje of zusje aan de stok. De uitdaging om energie te besparen, had een onuitputtelijke hoeveelheid energie bij de kinderen losgemaakt.

Behalve een vrolijk rood petje met button, kregen de Duurzame Denkers en Doeners de uitnodiging voor een workshop later dit schooljaar. Tijdens die workshop bedenken de Duurzame Denkers en Doeners met welk thema hun klas in de volgende duurzaamheidsweek aan de slag wil gaan. Want die onuitputtelijke hoeveelheid energie van de kinderen gaan we absoluut benutten. Dat is pas duurzaam!

Jong geleerd, oud gedaan foto

Jong geleerd, oud gedaan

No Comments

Met drie andere ouders en een onderwijzeres vorm ik sinds een jaar het duurzaamheidsteam van de basisschool van mijn dochter. Ons idee is dat de school veel duurzamer kan. Gelukkig vindt de directie dat ook: duurzaamheid is tot speerpunt benoemd. Ook de leerkrachten zijn enthousiast. Toen we de leerkrachten bij elkaar hadden om over duurzaamheid te praten, barstten zij los. Zij hebben duizend en een ideeën die zij graag uit willen voeren. Nu de kinderen nog. Onder het motto ‘jong geleerd, oud gedaan’ gaan we binnenkort de klassen in. We organiseren komend schooljaar twee duurzame weken.

De duurzame week in september krijgt het thema energie. Dan verzorgen we in iedere klas een les rond energie, maken de kinderen een werkstuk over energie én gaan zij zelf knutselen met duurzame energie. Bovendien voert een bedrijf die week een energiebespaarplan uit in de school: oude koelkasten en vrieskisten worden verwijderd, er wordt LED-verlichting aangebracht en op heel veel plekken worden standby-killers geplaatst. Op het dak van de school worden binnenkort zonnepanelen geplaatst. Dus alle klassen morgen die week het dak op om de panelen te bewonderen en uitleg te krijgen over de werking. Bovendien kiezen de leerlingen in deze week hun duurzaamheidsambassadeurs. Iedere klas mag twee leerlingen afvaardigen naar de ambassadeurstop die we later in het jaar houden. En uiteraard organiseren we een heuse klassenstrijd. De klas die thuis in deze week de meeste energie weet te besparen is de grote winnaar. Zo betrekken we de ouders er ook direct bij.

Tijdens de duurzame week in maart worden de ouders pas echt aan het werk gezet. Dan organiseren we een duurzame bedrijvenweek. Het idee is dat ouders in de klassen komen en een les verzorgen over de duurzame organisatie waar zij voor werken. En natuurlijk vragen we ouders om bedrijfsbezoeken voor de kinderen te organiseren. Zo kunnen kinderen zien wat je allemaal kunt doen om bij te dragen aan een duurzamere wereld. Jong geleerd, oud gedaan.

EnergyDrink_shutterstock_i-500×400

Daar krijg ik energie van

No Comments

Als rechtgeaarde Hollander wil ik graag minder geld aan mijn energierekening besteden. En natuurlijk weet ik als geen ander wat ik moet doen om dat voor elkaar te krijgen. Maar het leek mij veel leuker en leerzaam om het van mijn buren te horen. Dus laatst heb ik hen uitgenodigd voor een Energy Drink.

In mijn woonkamer zaten die avond niet alleen mensen die iets met energie besparen hebben. Sommige buren wisten niet eens hoeveel energie zij verbruikten en wat hen dat maandelijks kost. Toch kwamen zij.

Sommige buren vielen steil achterover toen zij hun energieverbruik vergeleken met dat van hun naaste buren. Mensen die in exact dezelfde woning wonen, verbruikten bijna het dubbele van wat hun buren verbruiken. Dat zette hen wel aan het denken (en ik hoop dat zij er ook iets aan gaan doen).

Sommige buren hielden er zo hun eigen theorieën op na. Zo wist er een te vertellen dat je de radiatoren in de slaapkamers altijd open moet houden. Geen idee waar dat fabeltje vandaan komt. Maar het kost wel veel energie en dus geld.

Sommige buren hadden heel praktische tips. Zoals: sluit de ventilatieroosters van de kruipruimte in het stookseizoen af, want niets isoleert beter dan stilstaande lucht. Dat was echt een eye-opener voor mij.

Sommige buren wilden meer en vragen nu gezamenlijk offertes aan voor het na-isoleren van hun spouwmuren. Jammer voor mij dat mijn huis geen spouw heeft.

En ik heb de volgende dag direct twee installateurs en twee bouwbedrijven gebeld. Zij hebben offertes uitgebracht voor het vervangen van een aantal radiatoren, het plaatsen van een modulerende thermostaat én het aanbrengen van dubbele beglazing op de zolder. De eerste opdracht is al verstrekt.

 

Kijk, daar krijg ik nou energie van!

 

Voor wie ook wel wat energie kan gebruiken: wordt (ook) energieambassadeur en help je buren (en jezelf) om stappen te zetten. Op zaterdag 13 juni komen energieambassadeurs uit het hele land voor de tweede keer bij elkaar. Dit keer in Apeldoorn: http://www.energieambassadeurstop.nl/

 

11746237895_f9bde8b424_o

Nederland kantelt! En ik duw en trek

No Comments

Nederland kantelt! Dat is de boodschap van de prachtige Tegenlicht-documentaire, die de VPRO zondag 22 februari uitzond. De aanleiding is bekend: steeds meer mensen zien dat de huidige economische en maatschappelijke systemen niet houdbaar zijn. We hebben maar één aarde. We leven alsof we er drie-en-een-half hebben. Dus moeten we kantelen richting duurzamere systemen. Professor Jan Rotmans zegt in de documentaire zeker te weten dat het goed komt. Hij ziet Nederland kantelen. Hij wil alleen dat het sneller gaat. Daarom zoekt hij 2,5 miljoen kantelaars, die helpen versnellen.

http://tegenlicht.vpro.nl/afleveringen/2014-2015/nederland-kantelt.html

Natuurlijk ken ik de boodschap en de beweging die Jan Rotmans verspreidt. De documentaire bracht voor mij niet veel nieuws. Maar de documentaire helpt mij wel. Hij steekt mij een hart onder de riem.
Net zoals de Preek van de Leek die Marjolein Demmers drie weken eerder uitsprak in de St Franciscus Xaverius kerk in Amersfoort. Haar boodschap was dezelfde: het moet anders, het kan anders en ik ben al begonnen. Marjolein zet kleine stapjes. En natuurlijk benut zij iedere kans om een grote stap te nemen.

https://pvdl033.wordpress.com/2015/02/02/zorgen-voor-de-toekomst-centraal-in-tiende-preek-van-de-leek/

En nu ik….. in mijn werk zet ik al jaren stappen richting een duurzamere samenleving. Ik zorg dat hele wijken of buurten verbeteren. Ik draag bij aan Nul op de Meter concepten voor bestaande woningen. Ik verbeter de regionale markt voor energetisch renoveren. Dat zijn best flinke stappen (al wil ik altijd sneller).

Maar met mijn eigen huis ben ik de afgelopen jaren niet echt opgeschoten. Ik loop rondjes op mijn plek. We hebben dubbel glas, een geïsoleerde vloer, een geïsoleerd dak, een zonneboiler en een zuinige ketel (gevels isoleren is helaas niet mogelijk). Dus we verbruiken niet zo gek veel gas meer. De elektriciteit die we verbruiken willen we nu graag duurzaam opwekken. En dan kom je al snel uit bij zonnepanelen.

Die zonnepanelen leken zo gelegd. Tot dat we er (vijf jaar geleden al weer) achter kwamen dat de gemeente Amersfoort het niet toestaat; onze wijk valt onder beschermd stadsgezicht en zonnepanelen passen daar niet in. Na een briefwisseling met de gemeente hebben wij de moed opgegeven. Net als Jan Rotmans was ik er van overtuigd dat ook de gemeente Amersfoort wel zou kantelen. De gemeente wil namelijk CO₂-neutraal zijn in 2030 en dat doel bereik je niet zo maar. Maar niets bleek minder waar.

Tot begin dit jaar. Eind januari leek de gemeente Amersfoort toch in beweging te komen. In de krant werd het ‘nieuwe beleid voor zonnepanelen in de beschermde stadsgezichten’ aangekondigd. Opgewekt klikte ik naar de gemeentelijke website. Maar wat een teleurstelling: het nieuwe beleid wijkt in niets af van het oude beleid. Het staat nu alleen op papier. Deze gemeente kantelt niet. Deze gemeente giet oude regels in nieuw beton. En gek genoeg brengt dát mij nu juist in beweging.

De preek van Marjolein Demmers en de Tegenlicht-documentaire kwamen voor mij op het juiste moment. Want hoewel er niets veranderd is in de houding en het ‘nieuwe’ beleid van de gemeente Amersfoort, heb ik besloten om van mijn plek te komen. Ik klim in de ouderwetse pen en schrijf de gemeente Amersfoort een brief.  Ik schrijf hen dat hun beleid achterhaald is en dat de doelstelling “Amersfoort CO₂-neutraal in 2030” zo nooit gehaald wordt. Ter inspiratie stuur ik hen direct wat mooie voorbeelden van geïntegreerde zonnepanelen (ja, ze zijn er nu ook al as rode dakpan). Want kantelen zullen ze. Al gaat het tergend langzaam. Ik blijf duwen en trekken.

Van je buren moet je het horen

Van je buren moet je het horen

No Comments

Mijn energierekening kan veel lager. Waarschijnlijk kan ie zelfs naar 0. Dat weet ik best. Ik lees het in de krant. Ik zie het op de televisie. En ik voel het aan mijn koude voeten. Allerlei instanties wijzen mij hier op.

Binnenkort ontvang ik zelfs een brief van Minister Blok. Hij stuurt alle huiseigenaren namelijk het ‘voorlopige energielabel’ van hun huis. En dan schrik ik weer even. Net zoals ik even schrik wanneer ik mijn energierekening zie. Maar in actie komen doe ik niet.

Want ik laat mij niet door een minister vertellen wat het energielabel van mijn huis is. Van het energiebedrijf neem ik echt niet aan dat ik energie moet besparen. En van aannemers die mij adviseren mijn huis te isoleren, moet ik al helemaal niets weten. Dat kan geen zuivere koffie zijn. Dat soort partijen heeft vast een dubbele agenda.

De minister stuurt mij natuurlijk een energielabel  omdat Brussel het wil. Het energiebedrijf wil vast een slimme meter achter mijn voordeur plaatsen, zodat zij straks alles van mij weten. Die aannemers willen uiteraard niets liever dan bouwen. Ik doe dus voorlopig even helemaal niets. Ik wacht op mijn buurman.

Uit onderzoek van IDEATE blijkt dat dat heel normaal is. Zij leerden dat mensen graag iets aannemen van lokale helden. Lokale helden zijn mensen die in hun buurt het initiatief nemen tot een bespaaractie en trots zijn op het resultaat dat zij daarmee behalen. Lokale helden zijn mensen die daar graag over vertellen en zo hun buren enthousiasmeren om ook aan de slag te gaan.

In mijn buurt woont ook zo’n held. Laatst liep ik langs een huis bij mij in de buurt. Het dak lag vol zonnepanelen. Ik kon het niet laten om aan te bellen. De eigenaar van het huis nodigde mij direct uit om binnen te komen. Hij vertelde honderduit over zijn zonnepanelen. En hij liet mij zien wat ie nog meer gedaan had om energie te besparen. Toen ik naar huis liep dacht ik: dat wil ik het ook.

Binnenkort nodig ik mijn buren uit voor een energiedrankje. Ik vraag ze om hun energierekening mee te nemen. En het enige dat ik ga doen is luisteren. Luisteren wat mijn buren gedaan hebben om hun energierekening omlaag te krijgen. Daar ga ik vast heel veel van leren. En wie weet ga ik daarna iets aan mijn woning doen. Want van mijn buren moet ik het horen. Daar ben ik van overtuigd!

http://www.ideate.nl/portfolio-items/enexis-buurkracht/

Happy 2

How to be(come) happy

No Comments

In het Engelse plaatsje Slough is in 2005 (gefilmd door de BBC) een experiment uitgevoerd. Onderzocht werd of, en zo ja hoe, de inwoners van het plaatsje gelukkiger ‘gemaakt’ konden worden. Dat kan dus!

Men ontdekte dat geluk vooral in onze relaties met anderen zit. Met individuen en gezelschappen, zelfs met willekeurige mensen op straat en in de supermarkt. En… belangrijke conclusie was dat we niet gelukkiger worden naarmate we meer bezit hebben. Aan het eind van het experiment rapporteerden de onderzoekers een toegenomen niveau van geluk op gebieden als werk en relaties. De oude wijsheid ‘geld maakt niet gelukkig’ werd door het experiment bevestigd.

Meer weten: http://www.bbc.co.uk/pressoffice/pressreleases/stories/2005/10_october/25/slough.shtml

Happy

Lampje

Yes we can

No Comments

Wat heerlijk om bijgaande Tegenlicht-documentaire van de VPRO weer eens te bekijken:
http://www.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1335130

De documentaire draait om de ideeën van Peter Diamandis; een man gelooft in de moderne mens. Een man die weet dat tekorten aan schoon drinkwater, energie en voedsel oplosbaar zijn. Het enige dat we daarvoor hoeven te doen is over muurtjes heen springen, verbindingen leggen en samenwerken. De documentaire laat zien hoe dat werkt.

Heerlijk, als je weer even genoeg hebt van al het negatieve nieuws!

Sahara Forest Project

Sahara Forest Project: een van de inspirerende voorbeelden uit de documentaire.

Doetank

No Comments

Sinds een half jaar maak ik deel uit van een denktank die zich verwondert over en verdiept in het ‘zelforganiserende vermogen’ in onze maatschappij.

Is het de crisis? Is het de terugtredende overheid? Is het uit pure frustratie? Of zijn er alleen maar positieve drivers? Burgers lijken steeds meer dingen zelf te organiseren: energie, zorg, arbeidsongeschiktheidsverzekering, groenonderhoud, etc. Mooi om te zien. Nog mooier om daar versnelling in te brengen.

De denktank heeft zich daarom afgelopen maanden getransformeerd tot doetank: wij adviseren de design-curator van museum Boijmans van Beuningen over de Design Column. Museum Boijmans van Beuningen begon bijna een jaar geleden met de Design Column, een snel wisselende tentoonstelling waarin een maatschappelijk vraagstuk becommentarieerd wordt door ontwerpers en kunstenaars. Alhoewel dit concept van de Design Column erg aanspreekt, resulteert de uiteindelijke tentoonstelling nog in te weinig actie of reactie.

Onze doetank gaat samenwerken met het museum om rondom de column meer interactie met de samenleving op gang te brengen. Het publiek zal o.a. worden betrokken bij deze constante beweging van de Design Column via een eigen weblog. Hier kan de conversatie gaande worden gehouden en door iedereen worden gevolgd. Andere ideeën gaan de komende tijd verder uitgewerkt worden.

 

 

  • Page 3 of 4
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4